Rzeźba dla Natalii LL | Audiodeskrypcja
Rzeźba nagrobna Natalii LL znajduje się na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu, w części zwanej Aleją Zasłużonych. Jej autorem jest artysta Krzysztof Bednarski. Rzeźba wraz z podstawą ma wysokość zbliżoną do wzrostu dorosłego człowieka. Stoi na płaskiej, szarej, prostokątnej płycie leżącej na ziemi. Na niej znajduje się szary, matowy cokół w kształcie kostki. Cokół to podstawa, na której umieszczono rzeźbę.
Na jego przedniej ścianie widnieje czarny napis Natalia LL oraz daty jej urodzenia i śmierci: tysiąc dziewięćset trzydzieści siedem i dwa tysiące dwadzieścia dwa. Na cokole znajduje się rzeźba wykonana z jasnego, delikatnie różowego marmuru. Na powierzchni kamienia widać ciemniejsze, czerwonobrązowe żyłki i wzory, które stworzyła sama natura. Wyglądają one jak cienkie naczynia krwionośne pod skórą. Różowy kolor kamienia przypomina odcień ludzkiego ciała, dzięki czemu rzeźba kojarzy się z czymś żywym i pełnym energii. Kształt rzeźby przypomina rozwijający się pąk kwiatu albo miękkie fałdy ludzkiego ciała. Składa się ona z dwóch głównych części, które wyrastają z jednego, wąskiego miejsca u dołu i rozchylają się ku górze. Między obiema częściami biegnie pionowa szczelina, przez którą prześwituje światło. Brzegi kamienia są wygładzone i delikatnie zakrzywione. Dzięki temu ciężki materiał sprawia wrażenie lekkiego i miękkiego.
Kiedy przejedziesz dłonią po powierzchni rzeźby, poczujesz jej gładkość i łagodne zaokrąglenia.
Rzeźba nie przedstawia konkretnej postaci ani przedmiotu. Jej kształt może przywoływać skojarzenia z siłą życia, ludzkim ciałem i kobiecością – czyli o wszystkim, co było najważniejsze w twórczości Natalii LL.
Kim była Natalia LL?
Natalia LL, czyli Natalia Lach Lachowicz, żyła w latach tysiąc dziewięćset trzydzieści siedem do dwa tysiące dwudziestego drugiego roku. Była jedną z najważniejszych polskich artystek. Tworzyła fotografie, filmy, rzeźby i obrazy. W swojej sztuce podejmowała między innymi tematy kobiecości, ciała i wolności.
Jednym z jej najbardziej znanych dzieł jest Sztuka konsumpcyjna, stworzona w latach siedemdziesiątych dwudziestego wieku. To seria fotografii i filmów przedstawiających młode kobiety jedzące między innymi banany, parówki czy paluszki. Ta praca ma dwa ważne znaczenia: Pokazuje kobietę, która jest dumna ze swojego ciała i robi to, na co ma ochotę. Był to też żart i krytyka dawnych czasów w Polsce, kiedy w sklepach brakowało jedzenia, a zwykłe posiłki były czymś wyjątkowym.
Te zdjęcia do dziś budzą wielkie emocje i sprawiają, że ludzie chętnie o nich rozmawiają.
Dofinansowano ze środków programu własnego Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku pn. Rzeźba w przestrzeni publicznej - 2026 pochodzących z budżetu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Komentarze